Wynajem auta

Tutaj zaczynają się schody, ponieważ nie wszystkie informacje znajdują się na stronie.

Dzień przed wylotem byliśmy pewni, że znaleźliśmy fajną ofertę – 25 EUR za dzień. Rozmawialiśmy z właścicielem przez Whatsappa, auta były dostępne, wszystko fajnie, póki nie pojawiło się pytanie: będziecie chcieli podróżować tylko po Alanyi? Gdzie najdalej chcecie jechać? Gdy tylko napisaliśmy, że chcemy pojechać do Kapadocji, nagle okazało się, że firma nie wypożycza auta na tak długie trasy.

Byliśmy w kropce. Szukaliśmy dalej. Gdy znowu znaleźliśmy korzystną ofertę, właściciel znowu pytał, czy jedziemy do Pamukkale lub Kapadocji. Odpowiedź twierdząca powodowała, że cena rosła prawie dwukrotnie.

Przeczesywaliśmy internet. Przy dobrych cenach okazywało się, że jest potrzebny depozyt i karta kredytowa (niestety nie mamy takiej – pamiętajcie, że karta debetowa nie będzie uznana). W innych przypadkach ubezpieczenie nie obejmowało udziału własnego w szkodzie. To oznaczało, że jeśli będziemy mieć wypadek nie z naszej winy to i tak będziemy obciążeni kosztami.

Większość wypożyczalni nie miała regulaminu wynajmu auta na stronie, więc często pisałam do nich przez Whatsappa i dopytywałam o szczegóły.

W końcu udało mi się znaleźć wypożyczalnie „Trust Rent a Car”, która miała dobre warunki i cenę 25/30 EUR za dzień. Nie było depozytu i można było jechać poza Alanye. W Google firma miała dobre opinie. Zwracano jedynie uwagę na Fiata Albee, który był dosyć stary. Mając to na uwadze, powiedziałam, że jesteśmy zainteresowani innymi autami – właściciel potwierdził, że wszystkie są dostępne.

Jedynym minusem była odległość – musieliśmy podjechać do wypożyczalni taksówką za 50 zł.

Na miejscu zaczął się cyrk – okazało się, że jedynym dostępnym autem jest BARDZO stary Fiat Albea, inne są niedostępne (właściciel po prostu zwabił nas w ten sposób na miejsce), a brat właściciela, który nas obsługiwał, nie znał za bardzo angielskiego.

Wahaliśmy się, czy wynająć to auto, w końcu mieliśmy przejechać nim łącznie 1200 km. Z drugiej strony byliśmy pod presją czasu – w 1 dzień nie udało nam się niczego wynająć, straciliśmy już kasę na dojazd do wypożyczalni i dochodziło południe, a w planach mieliśmy odwiedzenie paru miejsc. Ostatecznie zgodziliśmy się.

I to był nasz błąd! Jeśli intuicja wam podpowiada, żeby czegoś nie robić, to po prostu nie róbcie tego 😛

Zatankowaliśmy do pełna (cena benzyny za litr ok. 3,80 zł) i pojechaliśmy do kanionu Sapadere. Jechaliśmy przez góry, nie było żywej duszy, aż nagle K. zauważył, że przestały nam wchodzić biegi.

Udało nam się zatrzymać przy jedynej przydrożnej restauracji, gdzie mogliśmy zadzwonić do właściciela auta (wtedy nie mieliśmy jeszcze internetu!).

Czekaliśmy godzinę, brat właściciela przyjechał pickupem Hondą (znowu złomek) w automacie, który miał być naszym zastępczym autem.