Neapol – zakochać się czy lepiej zapomnieć?
Na blogach spotkałam różne opinie – choć raczej pozytywne, z góry uprzedzano, że klimat jest specyficzny, a Neapol zaśmiecony.
Co tu dużo mówić, Neapol nie był miłością od pierwszego wejrzenia. Od drugiego też nie.
Wysiedliśmy na dworcu głównym, który jest ponoć jednym z najbardziej niebezpiecznych miejsc w Neapolu. Faktycznie, widok nie zachwycał. Zabrudzone uliczki, pełne imigrantów oraz żandarmerii wojskowej, a wokół czuć zapach moczu.
W samym centrum też jest dużo naganiaczy. Na Via Toledo masa czarnoskórych sprzedaje podróbki torebek, a gdy przejeżdża policja, szybko zwijają swoje manatki i idą dalej.
Nie chce demonizować Neapolu – nie poczułam tego specyficznego klimatu. Po prostu mnie nie urzekł – myślę, że można go zwiedzić w jeden, góra dwa dni i to wystarczy. Może być fajną bazą wypadową, choć noclegu szukałabym raczej na obrzeżach.
Poniżej znajdziecie miejsca, które na pewno warto zobaczyć w Neapolu:
- Metro Toledo– szczególną uwagę zwraca stacja Toledo – i nie chodzi tylko o dobrą łączność z metra 1, lecz przede wszystkim o jego wnętrze. Bardzo dużo turystów specjalnie przyjeżdża tu po to, by zobaczyć niezwykłe dzieło Oscara Tusquetsa Blanca, które ma w sobie coś wręcz kosmicznego. Także dalsza część stacji jest ozdobiona mozaikami nawiązującymi do starożytności oraz do osób związanych z Neapolem.
- Via Toledo – reprezentacyjna ulica Neapolu. To tutaj możecie znaleźć stragany z pamiątkami oraz pełno kawiarni i sklepików oferujących coś słodkiego. Zatrzymaliśmy się w cukierni Cała Infante – oprócz pysznych lodów, możecie też kupić Baba Special, czyli tutejsze ciasto rumowe.
3. Galeria Umberto
Idąc Toledo, nagle zatrzymałam się – O, jak ładnie, chodźmy tu! – Okazało się, że to Galeria Umberto, która także chcieliśmy zobaczyć. Jej dostojność i przepych zdecydowanie wyróżnia się na tle zatłoczonej i trochę brudnej ulicy Toledo. Gdy tylko nieśmiało wkraczamy w jej progi, od razu naszą uwagę przykuwa przepiękny szklany sufit i marmurowa podłoga, która jest też ozdobiona wspaniałą mozaiką. W środku możecie znaleźć dużo kawiarni i uwaga – McDonald!
4. Fontanna del Carciofo – czyli karczochowa fontanna. Znajduje się tuż koło Piazza del Plebiscito i Pałacu Królewskiego.
Będąc w pobliżu fontanny, możecie wybrać się na kawę do najpopularniejszej kawiarni w Neapolu Caffe Gambrinus. Została ona założona w 1860, a jej wnętrze nawiązują do ducha Belle Epoque. Słynęła ona ze spotkań artystów oraz wielkich intelektualistów – kawiarnie odwiedzali Ernest Hemingway, Emil Zola czy księżniczka Sisi. Jeśli chcecie usiąść przy stoliku, to cena kawy waha się między 4-7 EUR, natomiast przy barze możecie kupić espresso za niecałe 2 EUR. Specjałem jest kawa Cafe alla Nocciola z kremem orzechowym.
Po szybkiej kawie możecie skoczyć na coś na ząb – tuż obok znajduje się słynna smażona pizza fritta od Zia Esterina Sorbillo. Skusiliśmy się na wersję z salami i wegetariańską. Przyznam szczerze, że koncepcja smażonej pizzy trochę mnie zaskoczyła, dodatkowo kształtem przypominała bardziej calzone. Jedno jest pewne – jeśli ją jecie, nie możecie liczyć kalorii. Fritta była syta, a my super wygłodniali, więc byliśmy zadowolenia z dokonanego wyboru 🙂 Ze względu na swą popularność, są tu kolejkami, mimo tego, że fritta jest tylko na wynos. My czekaliśmy jakieś 10 min w kolejce plus 10 min na samą pizze i to ponoć było bardzo szybko (nieliczne plusy koronawirusa w podróży!)
5. Piazza del Plebiscito i pałac królewski – plac – jeden z największych we Włoszech, nawiązuje do plebiscytu z 1860, w którym Królestwo Obojga Sycylii przystąpiło do Piemontu z Sabaudii. Niestety, gdy go zwiedziliśmy, był w remoncie.
Na placu znajduję się także Pałac Królewski, który w XIX sprawował funkcje królewskiej rezydencji. Wejście jest płatne, kosztuje 8 EUR/dorosły.
4. Castel Nuovo – i oczywiście na sam koniec zamek Nuovo, czyli architektoniczny symbol Neapolu.
A jakie są wasze wrażenia po wizycie w Neapolu? Team Neapol czy byliście rozczarowani?